Mostrando entradas con la etiqueta COMARCA DA ULLOA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta COMARCA DA ULLOA. Mostrar todas las entradas

PAZO DE LAXE, MONTERROSO

De la gran tradición señorial e hidalga del municipio, da buena fe este Casa Grande o Pazo de Laxe, uno de los iconos de Monterroso, tanto por su majestuosa imagen, presidiendo el lugar de nacimiento de la villa, como por la influencia directa de los Salgado en la historia monterrosina.


Fue construido en el siglo XVI, año 1520, por Alonso de Gundín y su esposa Beatriz Salgado, aunque fue profundamente reformado en el año 1700, se dice que esta remodelación se realizó con sillares traídos del vecino Castillo de Sirgal, mandado derribar por Carlos V, siendo tradición que en él nació la madre de San Rosendo.

En la puerta de acceso a los jardines del pazo, dentro de un gran frontón triangular nos encontramos con los ESCUDOS de armas de los Andrade, los Salgado y de los Gundín, como muestra del pasado nobiliario que la casa arrastra desde tiempos inmemoriales.

El conjunto arquitectónico está formado por el pazo, con torre cuadrada (9x9), un palomar, un hórreo. 

Una  fuente.

Y una capilla dedicada a Santa Lucía. Según Yebra de Ares, este es el oratorio más antiguo de la casa y se levanta, según fuentes documentales que no cita, en el año 1540. Añade que sus formas arquitectónicas son de un románico tardío y que lo más destacable es la puerta de medio punto y adovelada, que emplea bolas de gran tamaño en la chambrana que ciñe el arco.

El uso de este motivo se aprecia en otros templos de la zona como SAN LOURENZO DE PEDRAZA (enlace a nuestra publicación), fechado por inscripción en 1127. También en otras iglesias más tardías dentro del mismo término, como son San Miguel de PenasSan Cibrao de Pol o Santa María de Leborei. Por su relación con estas últimas, la cronología de los elementos reutilizados en la capilla del Pazo da Laxe podría situarse a partir del último cuarto del siglo XII.

Corona el hastial una espadaña de medio punto y un solo vano.

En sus jardines se conserva el escudo del señorío de Rosende donde está escrito el lema “Salga salire, Salga do Pidiere”, que hace referencia a la disposición de enfrentarse al peligro allí donde pudiera existir.

Alrededor del pazo, en el lugar de la Feiravella, tenía lugar antiguamente la feria. Pazos como este fueron inspiración de Emilia Pardo Bazán para su obra más famosa “Los Pazos de Ulloa” en el que retrata a la sociedad gallega en el siglo XIX.

Hoy, el recinto amurallado del Pazo acoge el alojamiento la Casa de la Reina, anexa al mismo.

Coordenadas: 42º 47' 24.0" N - 7º 50' 04.9" W

TODA LA INFORMACIÓN INCLUIDA EN ESTA PUBLICACIÓN, HA SIDO RECOGIDA DE LOS SIGUIENTES ENLACES:

http://www.monterroso.es/es/monterroso-tradicion-senorial-e-hidalga 

https://www.xn--castillosdeespaa-lub.es/es/content/pazo-de-laxe

https://www.romanicodigital.com/sites/default/files/pdfs/files/LUGO_Esporiz.pdf

https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/9190/pazo-de-laxe?langId=es_ES&tp=9&ctre=36

VISITA OTROS SORPRENDENTES LUGARES DEL MUNICIPIO DE MONTERROSO EN ESTE ENLACE, CON UN MAPA PARA LLEGAR A CADA UNO DE ELLOS.

SANTA MARÍA DE SAN BREIXO, PALAS DE REI


 Trátase dun recinto sagrado do século XIX, de amplas proporcións, que funciona como SANTUARIO no mes de setembro e como IGREXA PARROQUIAL o resto do ano.

 

O frontis dispón de tres portas de acceso, unha para cada nave, e culmínase cunha torre-campanario de dous corpos. 

No interior consérvanse tres RETABLOS, o maior con tallas de San Roque e San Xosé; o da nave norte con tallas da Piedade, Santa Lucía e San Ramón; todos eles de estilo neoclásico. A Nosa Señora da O, que é a primitiva titular da igrexa. É unha boa talla do século XVI. 

Neste recinto sagrado conmemóranse unha serie de festividades durante o mes de setembro. Así o día oito, o segundo domingo, e o terceiro ou cuarto domingo do devandito mes, celébranse as FESTIVIDADES DA NOSA SEÑORA DO LEITE, tamén coñecida como a Nosa Señora da Nai de Deus do Leite, e a da Virxe da Saleta. A crenza popular refírenos «que a Virxe do Leite é avogosa das mulleres, que van parir e tamén dos animais do leite. De aí que lle ofrezan á Virxe do Leite moitos queixos».

Para manifestar este sometemento ao poder sacro, os ofrecidos en xeral cumpren aquí, o mesmo que noutros santuarios romeiros, cunha serie de prácticas RITUAIS destinadas a impetrar a axuda dos diferentes entes sagrados ou agradecer o favor xa recibido. Un que nos chamou a atención consiste en pasar, un número indefinido de veces, por unha abertura situada baixo o camarín adicado á advocación da Virxe do Leite e ao Ecce Homo. 




E o ritual por baixo da Advocación da Virxe das Angustias

 

Calquera centro romeiro perpetúa e amplía a súa fama mediante RELATOS ORAIS E LENDAS que circulan entre os devotos. E este santuario non é unha excepción, pois está vinculado desde hai moitos anos a unha narración dun feito portentoso, acaecido ao carón da fonte do Santuario. «Hai moitos anos apareceuse a Virxen xunto á fonte, o que deu lugar a que os veciños da zona lle construíran un templo cerca dese lugar. Dicíase que a Virxen estaba situada frente a unha ventá pola que contemplaba a fonte. Un día a xanela foi tapada, o que deu lugar a que a Virxen aparecese de novo na fonte. Desde que a fiestra foi de novo aberta, a Virxe xamais volveu deixar o templo». 

Foto da páxina: https://www.elprogreso.es/articulo/ulloa-melide/milagros-que-nacen-en-el-agua/201810242133161340402.html

Por outra banda esta lenda, ao igual que outras, tiña como función crear a sacralización histórica dunha imaxe e dun lugar, usándose tamén como barreira na memoria popular para esquecer o posible culto pagán, dedicado ás augas, existente naquel lugar. Sobre este posible culto precristián cómpre mencionar que na freguesía de San Martiño de Cubrián, preto do seu anexo de San Breixo, encontrouse unha ara votiva.

Bandue B/olecco / Sulpic^ius / Si^nceru^s c. / u.s.l.m. Curbián (Palas de Rei, Lugo). Se conserva en la misma localidad, en la casa rectoral. Fotografía: Manuel Ramírez Sánchez.

   Nos días de festividade no santuario a procesión circunvala o CRUCEIRO DE SAN BREIXO e logo volta ao seu lugar de orixe. A procesión ten como finalidade sacar ao exterior non só a imaxe, que atrae as ofrendas ao santuario, senón tamén outras, que se atopan no recinto sagrado. Todas santifican o espazo que percorren, proporcionando unha enerxía beneficiosa a todos os elementos —persoas, animais…— que se atopan no percorrido.

Fronte a este atópase o ORATORIO DA SANTA CRUZ, no que pódense ver tres cruces latinas de madeira relacionadas cunha misión celebrada polos Pais Capuchinos no ano 1927.




 O río Pambre ao seu paso pola zona.
 

 Coordenadas: 42º 52' 05.9" N - 7º 55' 37.9" W

TODA A INFORMACIÓN INCLUÍDA NESTA PUBLICACIÓN, FOI RECOLLIDA DAS SEGUINTES LIGAZÓNS: 

O complexo artístico-relixioso de San Breixo. José Manuel Blanco Prado

Nombres de divinidades locales en el noroeste español. María Cruz González-Rodríguez 

https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/24052/igrexa-parroquial-de-santa-maria-de-san-breixo?langId=es_ES&tp=8&ctre=31 

VISITA OUTROS SORPRENDENTES LUGARES DO MUNICIPIO DE PALAS DE REI NA LIGAZÓN, ONDE ATOPARÁS UN MAPA PARA CHEGAR A CADA UN DELES.

ÁREA RECREATIVA DE A PENEDA, MONTERROSO

 

El municipio de Monterroso, puede presumir de un interesantísimo patrimonio románico que, poco a poco, os vamos descubriendo en nuestro blog, pero también gustamos de enseñar otras riquezas no menos seductoras, como es, esta preciosa Área Recreativa de A Peneda.



Construida a orillas del río Ulla, en un hermoso entorno verde dominado por una amplia robleda que le proporciona buena sombra, hacen imprescindible su visita.




La presencia de un antiguo embalse utilizado para canalizar el agua y el posterior uso de su fuerza en los molinos, fue aprovechado para la creación de la primera piscina fluvial en este río.

Sus aguas remansadas invitan a un refrigerante y placentero baño, o a un hidromasaje en alguno de sus chorros,...

... mientras observamos a nuestro alrededor, molinos,...

... cascadas,...

... pasos o poldras sobre el río,...

... puentes de madera...

... y figuras alusivas a la pesca talladas en granito.

En el 1982, se construyeron dos piscinas para ocio de los turistas y gentes de la villa, así como una impresionante área recreativa, compuesta por: zona ajardinada, mesas, barbacoas,…etc, y que son parte de los servicios de los que dispone para una apacible jornada de ocio.

Ya en los años 90, gracias a donaciones de diferentes vecinos, fueron adornando el complejo con elementos etnográficos y arqueológicos de mucho valor. 

Entre ellos destacan muelas,...

... canales de molinos,...

... hórreos de piedra,...

... pías,...

... antiguas prensas,...

... y hasta dos sarcófagos antropomorfos, posiblemente de la baja edad media.

Desde aquí podemos iniciar una caminata a pie por la ruta Pena do Corvo. Circuito cómodo por la ribera del río entre abedules y frondosa vegetación, con lugares sugerentes como la Fuente do Pincho, Peneliñas, el robledal de Pedreira o el Puente das Quendas.

Coordenadas: 42º 47' 13.2" N - 7º 50' 37.3" W

TODA LAINFORMACIÓN INCLUIDA EN ESTA PUBLICACIÓN HA SIDO RECOGIDA DE LOS SIGUIENTES ENLACES:

https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/16636/area-recreativa-de-a-peneda?langId=es_ES&tp=4&ctre=16#

http://www.monterroso.es/sites/default/files/documentos/folleto_monterroso_municipio.pdf

http://terrasdomino.deputacionlugo.org/docs/descubre/fichas/20-LIBRO_KM0.pdf

VISITA OTROS SORPRENDENTES LUGARES DEL MUNICIPIO DE MONTERROSO EN ESTE ENLACE, CON UN MAPA PARA LLEGAR A CADA UNO DE ELLOS.