Mostrando entradas con la etiqueta MIS FOTOS ANTIGUAS. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta MIS FOTOS ANTIGUAS. Mostrar todas las entradas

CASA MUSEO OTERO PEDRAYO, AMOEIRO

 

Nunha das nosas xuntanzas na Provincia de Ourense, eliximos para aloxarnos a Reitoral Santa Baia, no concello de VILAMARÍN. Entre as distintas visitas que realizamos, queriamos achegar aos nosos acompañantes para coñecer este próximo museo, e a verdade, foi todo un acerto, pois a atención que nos prestaron as persoas encargadas do museo estivo sobresaliente, podendo coñecer a través das súas interesantes explicacións a vida do insigne escritor nesta casa.

Así coñecemos que a Casa Grande de Cimadevila, máis comunmente coñecida como Pazo Museo Otero Pedrayo, construína D. Benito Sotelo en 1764, tal e como podese ler no dintel da porta de entrada; pasou despois por vía familiar a Vicenta Sotelo Puga; e  seu fillo Enrique Otero Sotelo, médico e deputado provincial, herdara este pazo, donde pasou Ramón Antonio Vicente Otero Pedrayo, seu fillo, longas tempadas da súa vida, decisivas na súa formación e presentes constantemente na súa obra.

Criado entre Ourense e Trasalba, arrodeado de mimos e todo tipo de coidados converterase desde moi neno nun bo estudante, decantándose cedo polas letras e a xeografía. O pequeno Ramón, escoitará da boca da súa avoa de Trasalba, Vicenta Sotelo Puga, coñecida familiarmente como mamá Tenta, unha chea de historias en lingua galega. Contos de pazos e fidalgos, de monxes exclaustrados, de vellos personaxes populares da aldea; anécdotas de veciños e antepasados; esencias da cultura tradicional que, andando o tempo, recreará sen apenas modificar na súa obra literaria. Aquí refuxiouse tras ser represaliado nos primeiros anos do franquismo, logrando recuperar aos poucos o seu labor intelectual e docente, alcanzando unha cátedra na Universidade de Santiago.Deixou unha manda no seu testamento pola cal legaba a súa obra e propiedades, incluida a Casa Grande de Trasalba, á cultura galega e a Galicia, representada a tal efecto pola Editorial Galaxia (1950), da que foi primeiro presidente do seu Consello de Administración.

Imaxe da páxina:  http://arquivo.galiciana.gal/arpadweb/es.ga.36057.afp/es/catalogo_imagenes/grupo.do?registrardownload=0&path=50329&posicion=1&presentacion=pagina#

Nestas dependencias radícase a Fundación que leva o nome do insigne Fidalgo das Letras Galegas, e aquí custódianse parte dos obxectos persoais de Otero Pedrayo, así coma o contorno no que se desenvolveu a vida do escritor, procurando conservalo tal como era orixinariamente: estancias interiores, xardín romántico e propiedades adxuntas. Mais con algunhas modificacións, na procura dunha mellor atención e servizo aos visitantes. En sucesivas reformas construise un auditorio, salas de exposicións, recepción, biblioteca e unha librería.

Da nosa primeira visita, o venres 25/08/2000, aínda gardamos este pequeno recordo, de cando un viaxaba cun carrete de 24 fotos para toda a excursión. 

Ademais entre as nosas antigas fotos, aparecía este curioso álbum de postais con fotos dos espazos exteriores e interiores deste Pazo de Trasalba.

Paseo do xardín

Salón

Biblioteca nova

Cociña

Auditorio

Consérvase na casa de Trasalba a biblioteca persoal de Otero Pedrayo, complementada con algunhas doazóns posteriores, así como mobles, fotografías e pinturas que o acompañaron en vida. 

Dormitorio, imaxe da páxina: https://museos.xunta.gal/es/otero-pedrayo

Biblioteca, imaxe da páxina: https://museos.xunta.gal/es/otero-pedrayo

Cociña, imaxe da páxina: https://www.pinterest.es/pin/360288038912401275/

Despacho, imaxe da páxina: https://mariaberini.es/2022/06/20/visita-a-casa-museo-de-otero-pedrayo-en-trasalba-ourense-un-breve-recorrido-pola-sua-vida-e-obra/

Salienta de xeito especial o Mapa de Galicia elaborado por Domingo Fontán (1788-1866) ao que Otero deu sempre unha significación especial na súa obra e na súa biografía. A todos os que formamos parte do grupo veunos á memoria o exemplar conservado non PAZO DE TOR (ligazón a nosa publicación), en MONFORTE DE LEMOS, que tivemos ocasión de contemplar noutra de xuntanza que fixemos na Ribeira Sacra.

Imaxe da páxina: https://mariaberini.es/2022/06/20/visita-a-casa-museo-de-otero-pedrayo-en-trasalba-ourense-un-breve-recorrido-pola-sua-vida-e-obra/

Así pois, esta Casa Grande de Cimadevila é un dos grandes espazos simbólicos da cultura galega contemporánea. Por este lugar pasaron, moi especialmente en vida do escritor, multitude de amigos e irmáns na conciencia galeguista que ían escoitar a palabra xenerosa de don Ramón, angueiras e proxectos compartidos. Hoxe segue a ser un lugar de obrigada referencia.

Ver vídeo

A fachada principal dá á cara ao oeste e está case totalmente percorrida por unha solaina, que na súa última parte foi transformada en galería.

Imaxe da páxina: https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/395/casa-museo-otero-pedrayo?langId=es_ES&tp=13&ctre=78

Tamén a fachada posterior, orientada ao leste, está percorrida por outra solaina, esta de maior lonxitude, que discorre á altura do piso alto. Esta solaina ten unha varanda de pedra feita de sobrios piares sobre os que se apoia un pasamáns de pedra moldurada.

 

A nosa curiosidade, permitiunos adiviñar unha curiosa abertura no muro do peche exterior, polo cal, e desde o interior, permitía observar quen se achegaba á porta principal da casa.

Antes de abandonar o museo, ao final da visita, fomos convidados polas responsables deste a volver noutra ocasión, e acompañarnos a coñecer outras interesantes edificacións próximas relacionadas con D. Ramón.

Nós, por estar case pegado á Casa, achegámonos ao Pazo do Campo coñecido co nome de PAZO GAYÓN, debido á linaxe orixinaria do mesmo; a súa construción data do século XVIII. No s. XIX o pazo foi vendido a un tal “Chamocín”, a quen llo comprou o pai de D. Ramón Otero Pedrayo alegando que non quería que lle puxeran unha taberna cerca da súa casa; a D. Ramón mércalle o pazo D. Jesús Gil de la Serna e este, finalmente, véndella ó seu actual propietario: o arquitecto D. Juan Rodríguez de la Cruz. Hai uns anos comezouse un proxecto de restauración, mais non se concluíron as obras. A día de hoxe, é preciso acondicionalo para evitar o seu abandono.

Á dereita do Pazo vemos unha capela barroca con reforma neoclásica coroada por unha espadana sobre o escudo das liñaxes Gayón, Puga, Losada e outro que non adiviñamos. O pazo tamén ten representado o mesmo escudo sobre o dintel da porta de entrada. 

Por diante do pazo veremos un fermoso CRUCEIRO agasallo da nai de Otero Pedrayo, Eladia, no ano 1948. Sorpresa que tiña preparada para o seu fillo ao seu regreso da primeira viaxe que este fixese a Buenos Aires. Na súa base ten diferentes inscricións en galego que contan quen o mandou facer e quen foi o mestre canteiro que o esculpió.

Está non foi nosa primeira visita ao lugar e espero que tampouco sexa a última, pois nos quedou moito por descubrir. Espero volver moi pronto!


TODA A INFORMACION INCLUÍDA NESTA PUBLICACIÓN, FOI RECOLLIDA DAS SEGUINTES LIGAZÓNS:

https://dbe.rah.es/biografias/7618/ramon-otero-pedrayo

https://fundacionoteropedrayo.org/o-pazo-museo-de-trasalba/

http://www.amoeiro.gal/patrimonio-civil

http://www.amoeiro.gal/patrimonio-religioso

https://www.galiciaunica.es/pazo-don-ramon/

http://trasalba-ourense.blogspot.com/2011/01/trasalba-senderismo-cultura-tradicion-y.html

VISITA OUTROS SORPRENDENTES LUGARES DO MUNICIPIO DE AMOEIRO NA LIGAZÓN, CUN MAPA PARA CHEGAR A CADA UN DELES.

CERVANTES

Etimológicamente, el topónimo Cervantes se encuentra ligado a la raíz "cer", tierra de ciervos, evocándose incluso un posible culto prehistórico hacia este animal.

La riqueza monumental de Cervantes es muy variada y abundante, abarca desde restos arqueológicos como el CASTRO DE SANTA MARÍA (enlace a nuestra publicación), conjunto integrado por el poblado castreño del período de transición del mundo prerromano al romano y por restos de varias explotaciones auríferas de los siglos I y II, además de por una necrópolis bajomedieval y una iglesia, construidas sobre el recinto del castro.

Señalar, que los amantes del senderismo tienen la posibilidad de visitar este enclave, siguiendo la RUTA DO CASTRO desde la capital municipal, del que la separa una distancia aproximada de 3 Km que podemos recorrer en 1 hora, ya que presenta una dificultad Media-Baja.

Se considera también de época prerromana la aldea de PIORNEDO, situada a unos 1100 metros de altitud. Es uno de los grandes tesoros turísticos de Ancares, gracias en parte a las típicas PALLOZAS, antiguas viviendas que parecen derivar de aquellos primitivos asentamientos. Presentan una singular planta oval, circular o elíptica, y sobre ella se asienta un tejado en forma de cono hecho de paja de centeno, brezo o piorno. Las paredes son de mampostería. Al lado de estas construcciones populares es usual encontrar el hórreo típico de la zona.

Su arquitectura, cultura y gastronomía reflejan la tradición y riqueza de Galicia. Sus valores históricos y culturales están protegidos como Patrimonio Cultural e Histórico-Artístico. 

Capela de San Lourenzo

La aldea es un CONJUNTO ETNOGRÁFICO formado por casas típicas y pallozas entremezcladas, algunas de las cuales pueden visitarse, como la PALLOZA MUSEO CASA DO SESTOEste pequeño museo familiar es un buen ejemplo de las pallozas de la sierra de Os Ancares, un tipo de vivienda que tiene su origen en el mundo castreño y prerromano, de formas y materiales similares a los utilizados hace más de veinte siglos. La palloza, habitada hasta 1970, se compone de una única estancia sin apenas ventanas y con tejado de paja de centeno en la que se conservan muebles y utensilios de diferentes épocas utilizados por sus habitantes. Su propietaria fue la última persona que nació en esta palloza en 1964.

En San Román de Cervantes, capital del municipio, se encuentra un CONJUNTO ETNOGRÁFICO formado por unas pallozas y un hórreo tradicional. Una de estas pallozas, además, es visitable y podremos admirar su interior y las herramientas, aperos de labranza, utensilios… de los antiguos pobladores de las pallozas.

Podemos ver otros interesantes ejemplos de estas construcciones en Donís, Robledo, Pozo, Pando y Sevane.

También son de interés para visitar poblaciones como: el Lugar de MOSTEIRO, VILARELLO DA IGLESIA, o el poblado de VILAR.

Durante la Edad Media, Cervantes fue tierra dominada por amos de uno u otro signo. Su arquitectura civil y militar, está ejemplificada en las fortalezas, castillos y pazos. Si hay una muestra realmente bien conservada del pasado glorioso de Cervantes, ese es el CASTILLO DE DOIRÁS, bien de interés cultural. Llamado también de Puente de Doiras, Ferreira o de la ferrería, quizás por su proximidad a la HERRERÍA DE FONQUENTE; está situado en una posición estratégica, un alto de difícil acceso.

Y si el castillo ya tiene valor patrimonial, se incrementa cuando se conoce una vieja LEYENDA: una doncella ha desaparecido de la fortaleza, y la buscan hasta que, desesperados, la dan por muerta. Pasa el tiempo y su hermano sale de caza, mata una cierva y le corta las patas delanteras como trofeo. Cuando llega al castillo y vacía el saco, aparece una mano de mujer. ¿Era de la doncella? Era. En uno de los dedos lucía su anillo. El hombre, atormentado, regresa al bosque y en lugar de la cierva encuentra el cadáver de su hermana. El hechizo de una meiga según unos, un moro según otros, había sido el causante de la extraña desaparición.

Esta fortaleza domina el río Cervantes y conserva sus gruesos y altos muros, erigidos por el conde de Grajal de Campos, señor de Cervantes. Ha sido restaurado por su actual propietario y no se permite la visita al interior.

Con carencia de apoyo documental, parece ser que en el linaje de los Cervantes tendría su origen el insigne Miguel de Cervantes Saavedra, escritor de El Quijote. En un párrafo del capítulo 39 dice: "en un lugar de las montañas de León tuvo principio mi linaje, con quien fue mas agradecida y liberal la naturaleza de aquellos pueblos todavía alcanzaba mi padre fama de rico, y verdaderamente lo fuera si así se diera maña a conservar su hacienda como se la daba en gastarla...".

Con la misma falta de apoyo se dice que Alvaro Mendoza Caamaño y Sotomayor, cardenal de las Indias, era natural de Pando de Donís, y que por mandato suyo se construyó, en Lama de Rei, un suntuoso palacio.

Otros edificios igualmente apasionantes son el CASTILLO DE QUINDOUS, que se levanta sobre una roca y fue lugar de residencia, hasta hace poco más de un siglo, de los marqueses de San Saturnino. O la poética CASA-TORRE DE DONIS, vestigio importante del pasado medieval de la comarca; el CASERÍO DE CASTELO DE FRADES en Cereixedo, la CASA PALACIO DE PANDO.

Y, sobre todo, las numerosísimas capillas e iglesias que jalonan el término municipal y que incluso adquieren una tipología característica como iglesias de montaña. Destacan las siguientes: STO. TOMÉ DE CANCELADA, que aún conserva su sabor medieval; SANTIAGO DE CEREIXIDO, con torre de tres cuerpos en la fachada y bóveda de cañón interior; SAN PEDRO DE CERVANTES, también con bóvedas de piedra en el interior; SAN ALBERTE DE VILARDEMOUROS, con el típico cabildo en la fachada; SAN FIZ, también con cabildo en la parte sur y bóveda de cañón en el presbiterio; NOSA SRA. DAS NIEVES DE XANTES-DONÍS; el místico CONVENTO DE STA. MARÍA DE DORNA; SAN PEDRO DE NOCEDA; SAN MARTÍN DE RIBEIRA, en cuyo interior se conserva una interesante pila bautismal del s. XVIII; o la CAPILLA DE PANDELO.

Es un municipio montañoso en el que se encuentra la Reserva Natural de la Sierra de los Ancares, con picos de casi 2000m, por lo que uno de los principales atractivos turísticos del municipio es la práctica del senderismo o montañismo en este extraordinario Espacio Natural. Además, los lugares más interesantes del municipio los podemos ver realizando algunas de estas rutas: (Descargar Mapas). Entrando en cada ruta, a pié de página, encontrarás una guía turística de la zona en pdf.

- RUTA DE VILARELLO A TRES BISPOS: Ruta lineal de 7 km. que sale de Vilarello y sube a Tres Bispos.

- RUTA DE MOREIRA A PRADELA: Ruta lineal de 6,5 km., se inicia en Moreira y pasa por Castelo de Donís en donde podemos ver varias pallozas, para terminar en Penela.

- RUTA DE PIORNEDO A MUSTALLAR: Subida de 6 km. a Mustallar, que con 1924 metros de altitud es el pico más alto de la provincia de Lugo, que sale de la ermita de Piornedo.

- RUTA DE QUINDOUS: Sendero circular de 12 km. con salida en Quindous, en donde se encuentra el pazo castillo de Quindous.

- RUTA DE ROBLEDO A VILAR: Sendero de 9 km. que pasa por Robledo y termina en Vilar.

- RUTA DE SETE CARBALLOS A PENA DO SANTO: Pequeño sendero de 2 km. que sube hasta la Pena do Santo a 1400 metros, desde la cual se pueden ver los principales picos del municipio.

- RUTA DE LAS PALLOZAS: Esta ruta de 16 km. se puede hacer en coche o caminando. Sale de Piornedo en donde podemos ver sus típicas pallozas y termina en A Campa de Braña.

- RUTA DE VILARELLO A CORNO MALDITO: Subida de 4 km. al Corno Maldito a más de 1800 metros de altitud con bonitas vistas.

- RUTA DEL ALBERGUE A TRES BISPOS: Ruta lineal de 7 km. que sale del refugio de los Ancares y sube Tres Bispos. Puede hacerse circular.

- RUTA DEL ALBERGUE AL PICO FIEIRÓ: Sendero en el que después de 2 km. nos encontramos con las ruinas de un castillo casi en la cima del monte. A unos 250 metros del albergue hay un mirador.

- RUTA FONTE DOS NAMORADOS: Pequeño sendero de 1,5 km. que nos lleva a la "Fuente de los Enamorados".

- RUTA DE PONTE DE DOIRAS: Ruta circular de 15 km. en la que podemos ver el Castillo de Doiras.

- RUTA DE VILARELLO DA IGREXA: Ruta circular de 10 km. en la que visitamos uno de los monumentos más interesantes del municipio, el Castillo de Doiras.

- RUTA DE O FABAL A PONTORRÓN

Otros rincones colmados de belleza son: la FERVENZA DAS PONTES – Donís. Esta fervenza ubicada en la localidad de Cervantes nace en Penalonga y desemboca en el río de As Pontes. En todo el recorrido forma varias cascadas de pequeño tamaño, pozas y rápidos. O la FERVENZA DE BOIXECIDE, Esta fervenza es un afluente del Ortigal, que a su vez es uno de los ríos cabecera del Río Ser, afluente del Navia.

Por último, como no podía ser de otra manera, en Cervantes podemos aprovechar la visita  para disfrutar de sus deliciosos embutidos de cerdo, sus cachelos, su pescado de río o sus grelos.  

TODA LA INFORMACIÓN INCLUIDA EN ESTA PUBLICACIÓN, HA SIDO RECOGIDA EN LOS SIGUIENTES ENLACES:

http://www.concellocervantes.es/portal_localweb/p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp?seccion=s_fdes_d4_v2.jsp&codbusqueda=230&language=es&codResi=6&codMenuPN=281&codMenuSN=307&codMenu=309&layout=p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp&level=1

http://www.concellocervantes.es/portal_localweb/p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp?seccion=s_p_83_cuerpo_distribuidor_3Columnas.jsp&language=es&codResi=6&&codMenuPN=281&codMenu=307&layout=p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp&layout=p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp&level=1

http://www.concellocervantes.es/portal_localweb/p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp?seccion=s_fdes_d4_v2.jsp&codbusqueda=229&language=es&codResi=6&codMenuPN=281&codMenu=306&layout=p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp&layout=p_110_contenedor_ayto_cervantes.jsp&level=1

Linaje de los Saavedra (PDF: 63461 bytes)

Orígenes de Miguel de Cervantes (PDF: 33016 bytes)

http://www.queverengalicia.com/2012/11/que-ver-en-cervantes.html

https://www.guiarepsol.com/es/fichas/localidad/cervantes-2103/

https://www.airadeancares.es/que-ver.html

https://www.paxinasgalegas.es/lugares-turisticos-cervantes-2415ep_108ay.html

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/lugo/pedrafita-do-cebreiro/2010/11/11/leyenda-mujer-cierva-da-vida-doiras/00031289506756070244750.htm



Si deseas participar con alguna sugerencia sobre este municipio, agradecemos vuestros comentarios.

 Os esperamos en las próximas entradas de
 y disfrutad del BLOG.

Un saludo de Mónica, Laura y Alberto.